De brede stand mythe.

Je hebt het wel duizenden keren gehoord, ook toen je met skiën begon.
“Neem een atletische stand aan, een klaarstaan stand, zoals een tennisspeler die klaar staat om de serve te ontvangen, klaar staat om in elke richting te kunnen bewegen.
Voeten uit elkaar, benen licht gebogen, bovenlichaam licht voorwaarts.
De goede oude basis atletische houding. Het enige probleem is: Als je de ogen sluit en je tracht deze houding te visualiseren, dan lijkt  het op een nerveuze beginner, die een beginners helling afkomt in een ploeg klaar om …..

Ja, klaar voor alles, behalve om een mooie bocht te maken.
Skiën is totaal anders dan b.v. tennissen. Ik denk dat, de skileraren die dit nu nog zeggen, ongeduldig en/of lui zijn.

Ze kijken naar snel succes en ze willen de leerlingen niet helpen als ze vallen. Laat staan uitleggen waarom ze vielen en wat er gedaan moet worden om dat te voorkomen. Dus zeggen ze dit constant vanaf de eerste les op de sneeuw tegen hun leerlingen, ski’s uit elkaar in een brede stand houden. En het werkt uitstekend, skiërs in een brede stand vallen zelden tot nooit. Door brede stand skiën aan te moedigen maken de skileraren de leerlingen meer stabiel. Dit is hun vuistregel.

Door de ski’s uit elkaar te brengen, ruil je mobiliteit in voor stabiliteit. Dus meer stabiel en veel minder wendbaar of mobiel.
En eerlijk zo word je verder beperkt in je verdere ontwikkeling naar een expert skiër.
Laat het je niet overkomen, stap niet in de mythe van de brede atletische stand. ( De ploeg)
Spreid je ski’s niet als een soort veiligheidsdeken of als een soort rollator.
Natuurlijk kost het tijd om een juiste smalle skihouding met het gewicht zoveel mogelijk op de ene of andere voet te houden.

Het ontwikkelen van je balans is beter dan met een rollator te trainen. Het is de moeite zeker waard en je zult er zeker geen spijt van hebben.

Want wat wil iedereen afleren? Juist die brede stand. De ploeg.  Eenvoudiger is het om de ploeg niet aan te leren.